Onze Hans Vanaken bezorgde Club drie broodnodige punten in een moeizame thuiswedstrijd tegen Charleroi.
Club Brugge Charleroi
Het was geen wedstrijd om achterover te leunen. Maar Club Brugge hield wél de punten thuis, en dat telt voor de supporters die op een kille avond toch naar Jan Breydel trokken. In dit verhaal zit alles: opluchting, frustratie, één scherpe voorzet en een collectieve zucht van adem in de toegevoegde tijd. Club Brugge Charleroi kleefde de hele avond aan elkaar van kleine marges.
Vanaken prikt toe op het juiste moment
In het uur van de waarheid lag één bal perfect. Joaquin Seys schilderde zijn voorzet in de zestien, Hans Vanaken kwam op het juiste moment ingelopen en tikte de 1-0 binnen. Meer moest het niet zijn.
Vanaken legde na afloop uit dat Club in de rust had afgesproken meer breedteballen te brengen: “Zo kunnen Stankovic en ik vanuit de tweede lijn binnenschuiven. De bal van Seys lag er perfect.”
Het doelpunt bracht ademruimte, maar geen geruststelling. Want scoren om daarna door te duwen lukte opnieuw niet.
Seys ziet groei, maar weet dat het beter moet
Voor Joaquin Seys kwamen de drie punten als bevestiging na de nederlaag van twee weken geleden. Met een deftige portie zelfkritiek zei hij dat het geen gemakkelijke avond was: de interlandbreak, afwezigen, het lage blok van Charleroi… het stapelde op.
Toch kijkt hij vooruit. In Lissabon wil hij die voorzetten opnieuw bovenhalen: “Tegen een offensievere ploeg komt er meer ruimte. We moeten winnen om overwintering in de Champions League haalbaar te houden.”
Blauw-Zwart blijft zoeken naar beslissende tweede goal
Het patroon blijft hetzelfde: Club creëert, maar maakt het zichzelf moeilijk door niet af te werken. Vermant kreeg dé kans op 2-0 na een fout van Koné, maar twijfelde. Daardoor bleef het spannend tot de allerlaatste seconde en moest Brugge zich twee keer op de doellijn reppen.
Vanaken zei het scherp: “We moeten onze momenten beter benutten. Als het 2-0 wordt, komt er geen stormloop meer.”
Charleroi bijt, maar breekt niet door
Charleroi zakte wel in, maar verstopt was het nooit. Guiagon en Scheidler kregen hun momenten, al bleef het telkens net niet. De bezoekers vonden openingen wanneer Club wat terugviel, vooral na de rust, maar de passing ontbrak om de thuisploeg echt in de problemen te brengen.
Toch moest Mechele meer dan eens opruimen en besliste een voetje of kopbal vaak het verschil.
Hayen: “Klinische overwinning”
Coach Nicky Hayen erkende dat zijn ploeg niet fris oogde. De opeenstapeling van matchen weegt. “We wilden dominant voetballen, maar soms ontbreekt de scherpte. Toch is dit een klinische overwinning,” zei hij.
Zijn team had balbezit, zocht oplossingen, maar moest in de slotfase vooral standhouden. “We hadden ook wat geluk, maar dat hoort erbij.”
Een warm moment kwam er ook: het weerzien met Rik De Mil. “Hij was belangrijk voor mijn groei als coach.”
Een wedstrijd die meer spanning dan kansen bracht
Het eerste halfuur zat vol halve kansen: Tresoldi die naast draait, Diakhon die tot twee keer toe gevaarlijk opduikt, Siquet die over schiet. Maar het echte doelgevaar bleef beperkt. Charleroi keerde langzaam maar zeker terug in de wedstrijd en forceerde momenten na de pauze.
Toch was het verschil simpel: Club tikte één kans binnen, Charleroi niet.
