De Zeewijding van Zeebrugge krijgt dit jaar extra glans. De jaarlijkse zeewijding is officieel erkend als immaterieel cultureel erfgoed en staat nu op de Inventaris Vlaanderen. De processie draagt al decennialang haar eigen karakter, met een indrukwekkende groep lokale figuranten.

Eeuwoude traditie in Zeebrugge

In de stoet staan de kinderen centraal. Ze stappen mee, verkleed als “vissers en visserinnetjes”, en dragen kruisjes met daarop de namen van overleden vissers. Die kinderstoet vormt al jaren het herkenbare hart van de zeewijding.

Naast de figuranten zijn er ook gesproken taferelen. Zo is er de Bijbelse wonderbare visvangst. Ook een fragment uit ‘Op hoop van zegen’ van Herman Heijermans krijgt een plaats in de processie.

Vernieuwing sinds 2014

Sinds 2014 werd gestart met de vernieuwing van de processie. Daarbij kwamen er meer volkse elementen bij. Tegenover de toekomstgerichte lintjesdans der kinderen staat een ingetogen dodendans.

Ook het straatbeeld wordt mee bepaald door een tableau vivant: een vissersfamilie en een nettenboeter die door de straten ratelen op een boerenkar, getrokken door een paard. Verder is er een ouderwetse visleurster met haar viskar. Tijdens de processie en de eredienst bewaakt een statige kerkbaljuw, of ‘Suisse’, met hellebaard de sereniteit.

Nieuwe figuren en taferelen

De processie bleef de voorbije jaren verder groeien. In 2016 werd parochieheilige Sint-Donaas toegevoegd, vergezeld door een groep engeltjes. In 2018 kwam er opnieuw een nieuw tafereel bij: een koets, getrokken door twee paarden.

In die koets zitten de bruid, een redersdochter, haar bruidegom en een bloemenmeisje. Ze zijn uitgedost in belle-epoquestijl, wat het geheel een opvallend statig beeld geeft tussen de andere scènes.

Tot slot is er ook een vaste herinnering voor wie wil: vissersvrouwen verkopen elk jaar een uniek tegeltje als aandenken aan deze dag van de zeewijding.