Tijdens het PRISMA Queer Arts Festival in Brugge kleurde de stad in alle tinten van de regenboog. Met het PRISMA Queer Arts Festival zet Brugge zich zichtbaar op de kaart als plek waar de queer gemeenschap wordt gevierd. Maar volgens Karin Robert (Groen) mag het daar niet bij blijven. Zij vraagt het stadsbestuur om werk te maken van structurele veiligheid en opvang voor LGBTQI+ jongeren die thuis niet langer welkom zijn.
Oproep voor veilige opvang LGBTQI+ jongeren in Brugge
Het festival, een initiatief van Het Entrepot en ondersteund door onder meer Musea Brugge, gaf een krachtig signaal van erkenning. Toch wijst Robert op een pijnlijke kloof tussen symbolische steun en de dagelijkse realiteit van kwetsbare jongeren.
Cijfers tonen harde realiteit
Een recent dossier in Apache en cijfers uit de JOP-monitor schetsen een zorgwekkend beeld. Hoewel België hoog scoort op de internationale Rainbow Map als het gaat om rechten, blijft sociale aanvaarding onder druk staan.
Zo geeft 93% van de LGBTQI+ personen aan ooit verbaal of psychisch geweld te hebben ervaren. 11% kampte het afgelopen jaar met zelfmoordgedachten.
Petra De Sutter verwoordde het scherp: er is een verschil tussen equality – formele rechten – en equity – de inspanningen die nodig zijn om rechten ook effectief toegankelijk en veilig te maken. Met andere woorden: wettelijke bescherming alleen volstaat niet.
Geen gespecialiseerde opvang in Vlaanderen
Voor jongeren die door hun familie worden verstoten, is de situatie extra kwetsbaar. In Vlaanderen bestaat vandaag geen enkel gespecialiseerd opvanghuis voor LGBTQI+ jongeren.
In Brussel, Luik en Charleroi zijn er drie initiatieven, waaronder Le Refuge Bruxelles. Samen bieden ze minder dan 30 opvangplaatsen. Jongeren uit Vlaanderen moeten daardoor vaak hun vertrouwde omgeving verlaten om ergens terecht te kunnen. Dat vergroot hun kwetsbaarheid.
Reguliere opvang via partners zoals het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) zet wel in op inclusie. Toch geven belangenorganisaties en jongeren zelf aan dat algemene opvang niet altijd veilig aanvoelt. Specifieke expertise rond genderidentiteit, psychosociale begeleiding en aangepaste infrastructuur blijft volgens hen noodzakelijk.
Vragen aan het stadsbestuur
Volgens Robert blijft ook in Brugge fundamentele zorg en veilige huisvesting een blinde vlek. Daarom legt zij volgende week in de gemeenteraad een reeks vragen voor aan het college.
Ze wil onder meer weten welke drempels de stad ziet in de huidige opvangcentra voor queer jongeren. Ook vraagt ze hoe de expertise van de diversiteitsdienst kan worden gedeeld met opvangmedewerkers.
Daarnaast polst ze naar concrete stappen en middelen om bestaande opvanglocaties op korte termijn queer-vriendelijker te maken, bijvoorbeeld via specifieke psychosociale ondersteuning.
Ten slotte stelt ze de vraag of Brugge, samen met partners zoals het CAW, een regionale opvangplek kan opstarten en of de stad een trekkersrol kan opnemen in samenwerking met middenveldorganisaties.
Een festival als PRISMA toont dat Brugge ruimte maakt voor zichtbaarheid. Maar voor jongeren die geen huis meer hebben om in thuis te komen, is meer nodig dan een vlag. Veiligheid en opvang maken het verschil.
