Een valentijnsdiner van twee dagen om te koesteren voor veertien bewoners van woonzorgcentrum De Polderparel. Ze schoven aan in restaurant De Savoye, waar chef Ignace De Savoye hen persoonlijk ontving.
Een uitstap om naar uit te kijken
Voor veel bewoners begon het feest al weken geleden, omdat de uitnodiging zorgde voor gezonde spanning. Eerst reden twee busjes richting Dumortierlaan, daarna lag er effectief een rode loper klaar.
Ignace De Savoye, 63 intussen, maakt er al enkele jaren een gewoonte van om rond Valentijn iets te doen voor De Polderparel. Tijdens corona kookte hij in het woonzorgcentrum zelf, maar dit jaar nodigde hij de groep uit in zijn eigen zaak. Zo werd het geen gewone maaltijd, maar een echte uitstap.
Veertien bewoners en hun begeleiders namen plaats aan tafel. Tegelijk groeide bij de chef het respect voor de verzorgers, omdat zij elke dag klaarstaan voor hun bewoners.
Champagne en een hondenmenu
Op tafel verschenen champagne, terrine van konijn met pistache, kreeft met citroenkruidenboter en chocolade-ijs. Het menu was feestelijk, maar tegelijk zorgvuldig afgestemd op de gasten.
Opvallend ook: één bewoner bracht zijn hondje mee. Daarom werd zelfs voor het dier een aangepast menu voorzien. Het zorgde voor lachende gezichten, terwijl de middag rustig verder kabbelde.
De dankbaarheid was voelbaar. Sommigen genoten zichtbaar van elke hap, anderen van het samenzijn. Het ging niet alleen om eten, maar om aandacht.
Een thuis tussen duin en polder
Woonzorgcentrum De Polderparel ligt in Westkapelle, in een groene omgeving tussen duinen en polders. Het moderne gebouw telt 144 kamers en verving enkele jaren geleden het vroegere rusthuis O.L.V. van Troost. Ongeveer 130 bewoners verhuisden toen mee naar de nieuwbouw.
Het centrum wordt uitgebaat door welzijnsvereniging Het Dak. Bovendien wordt er sterk ingezet op comfort, technologie en een warme sfeer, zodat bewoners zich thuis voelen.
Toch draait het uiteindelijk om iets eenvoudigers. Aandacht. Tijd. Iemand die zegt: vandaag is voor jullie.
Daarom blijft zo’n middag hangen. Niet alleen om de kreeft of de champagne, maar omdat mensen even weer uitkeken naar iets. En samen herinneringen maakten.
