Brugge snijdt in Brugs Menswaardig Inkomen en dat zorgt voor scherpe reacties
Het debat over het Brugs Menswaardig Inkomen afbouw laait op in Brugge. De beslissing om de aanvullende financiële hulp voor inwoners in armoede af te bouwen, raakt volgens Groen Brugge rechtstreeks aan mensen die elke maand balanceren tussen meedoen en wegvallen.
Groen vreest zwaardere klap voor wie het al moeilijk heeft
De partij noemt de keuze onverenigbaar met het streven naar een ‘warme stad’. Volgens raadslid Karin Robert gaat het om een ingreep die bijzonder hard aankomt bij wie afhankelijk is van dat extra duwtje. Ze wijst erop dat het gemiddeld om €166 per maand gaat per persoon. Een bedrag dat voor velen het verschil maakt tussen net rondkomen en voortdurend achterop hinken.
Robert benadrukt dat alleen wie het BMI vandaag al ontvangt, de steun behoudt. Nieuwe OCMW-cliënten vallen meteen uit de boot. “Mensen die door een tegenslag plots in aanmerking zouden komen, krijgen niets,” zegt ze. Daarmee doelt ze op Bruggelingen die binnenkort bijvoorbeeld hun werkloosheidsuitkering verliezen. Die groep, zegt ze, dreigt zonder vangnet te vallen.
Groen spreekt van een keuze die armoede juist doet groeien. “Voor veel Bruggelingen is die extra €166 echt het verschil tussen overleven en leven,” zegt Robert. “Door de financiële ondersteuning stop te zetten, laten we een nieuwe groep kwetsbaren structureel in de kou staan.”
Fractieleider Raf Reuse gaat nog verder. Volgens hem is dit “de ergste besparing binnen het meerjarenplan”. Hij legt de verantwoordelijkheid bij Vooruit. “Dat Vooruit snoeit in armoedebestrijding, toont dat de partij niet bezig is met de koopkracht van gewone mensen.”
Administratieve rompslomp weegt door
Groen wijst tegelijk op een ander pijnpunt: de versnippering van de huidige hulp via het OCMW. De vele materiële voordelen zijn volgens de partij goed bedoeld, maar voor mensen in armoede leidt het tot ingewikkelde procedures, formulieren en herhaaldelijke controles.
Net daarom bleef Groen altijd pleiten voor het BMI. De eenvoud werkt, zegt de partij: mensen krijgen één bedrag, waarmee ze zelf keuzes maken. Voor Reuse is dat een kwestie van vertrouwen. Hij ziet liever dat het BMI versterkt wordt door andere toelages erin te integreren. “Dat is mensen in armoede vertrouwen geven om hun eigen leven te sturen,” besluit hij.
De afbouw van het BMI blijft een gevoelige keuze. Wat vaststaat: voor wie elke euro telt, is dit geen technisch dossier. Het raakt aan de vraag hoe een stad omgaat met wie het moeilijk heeft — en welke plek solidariteit daarin krijgt.













