De viering van Frieda Cortvriendt toont hoe Knokke-Heist zijn oudste inwoners blijft waarderen.
Een warm moment voor familie én buurt
De 101ste verjaardag van Frieda Cortvriendt bracht haar familie en enkele buurtbewoners samen bij Marie Siska in Knokke-Heist. Het was vooral een dag waarop familiebanden en levensverhalen opnieuw dichter bij elkaar kwamen. Schepen Annie Vandenbussche kwam langs namens het gemeentebestuur en overhandigde Frieda een orchidee. Zo kreeg de kranige dame niet alleen felicitaties, maar ook een tastbare erkenning voor haar lange leven.
Frieda groeide op in Sluis, als jongste van vijf kinderen. Ze liep school in de Hoogstraat en volgde er vóór de lessen ook Franse les. Haar meester noemde haar “een uitblinker”. Die vroege lof gaf haar zelfvertrouwen, al moest ze dat later nog meermaals bewijzen. Tijdens zwemlessen kreeg ze ooit te horen dat ze het nooit zou kunnen leren, maar ze bewees meteen het tegendeel.
Levenservaringen van Sluis tot Knokke
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Frieda in 1943 opgeroepen om in de keuken van de Duitse kazerne op de St.-Annaweg te werken. Later moest ze er verbandjes vouwen voor gewonde soldaten. Ze stopte daarmee omdat de situatie te zwaar woog. Op 11 oktober 1944 vluchtte ze met anderen van Sluis naar Knokke. Die tocht verliep moeizaam: ze sliepen in een droge sloot, enkel beschermd door twee mantels.
Ook onderweg liep het soms bijna mis. Ze zat op de tram tijdens een beschieting. De eerste wagon werd geraakt, maar de derde wagon – die waarin zij zat – bleef ongedeerd.
In Knokke kreeg ze een kamer in de villa Les Dauphins. Ze vond er werk als kamermeisje in de Fin Bec en ontmoette tijdens een wandeling op de Zeedijk haar toekomstige echtgenoot, Georges Rombout. Ze trouwden in 1947 en werden conciërge van villa Jacqueline, eigendom van industrieel Raoul Amand. De schoonouders van Frieda werkten in het Casino, waardoor ze vaak shows konden bijwonen — een stukje van de vroegere grandeur van de badstad.
Hun gezin groeide traag maar gestaag. Dochter Marianne werd in 1951 geboren. Later kwamen kleindochter Julie (1978), kleinzoon Cédric (1983) en in 2015 achterkleindochter Viv. De verhalen van opa Georges over natuur en roofvogels maakten elk bezoek voor de kleinkinderen bijzonder. Georges overleed in 2013, maar Frieda bleef optimistisch.
Vandaag koestert ze haar routine. Elke middag neemt ze een Gordon Scotch als aperitief. Een kleine traditie die voor haar symbool staat voor veerkracht, humor en levenslust.
Wie gelijkaardige verhalen of foto’s uit Knokke-Heist wil delen, mag ze gerust naar de redactie sturen.
