Groen-gemeenteraadslid Eva Vanhoorne heeft een toezichtsklacht ingediend tegen de Stad Brugge over de totstandkoming van het nieuwe afvalplan. Volgens haar stemde de gemeenteraad maandenlang op foutieve en onvolledige informatie.
“Beslissingen gebouwd op foute cijfers”
Volgens Vanhoorne kreeg de gemeenteraad van november tot januari geen correcte basis om te beslissen. Daarom diende ze een klacht in bij het Agentschap Binnenlands Bestuur. Ze stelt dat raadsleden werden gestuurd met informatie die achteraf niet bleek te kloppen, terwijl ze daar herhaaldelijk op wees. Toch bleef bijsturing uit.
Zo werd het traject rond gewichtsdiftar voorgesteld als verkennend, terwijl dat systeem binnen IVBO al jaren werd voorbereid. Ook een geplande pilootzone in Brugge en eerdere investeringsvoorbereidingen kwamen volgens haar niet ter sprake. Tegelijk werd een vermeende meerkost van 9,6 miljoen euro gebruikt om het systeem af te voeren, maar zonder een correcte vergelijking van het effect op het meerjarenplan.
Juridische fouten en halve waarheden
Ook juridisch liep het volgens Vanhoorne mis. Zo werd meermaals gesteld dat GFT-inzameling in zakken niet meer zou mogen, terwijl het Lokaal Materialenplan voor stedelijke centra uitzonderingen toelaat. Toch bleef het college tot januari volhouden dat papieren zakken voor groenafval sowieso zouden verdwijnen.
Daarnaast werd verwezen naar andere steden met tweewekelijkse ophaling, maar zonder context. Die steden behoren volgens Vanhoorne tot een andere afvalcluster of voorzien wel flankerende maatregelen, zoals buurtcontainers of oplossingen voor luiers. Die nuance ontbrak, terwijl ze cruciaal is voor de impact op bewoners.
Scenario’s pas laat volledig gedeeld
In november 2025 kreeg de gemeenteraad slechts vier IVBO-scenario’s te zien: de status quo en drie alternatieven, allemaal met tweewekelijkse ophaling van restafval. Andere opties, waaronder wekelijkse ophaling, werden niet voorgelegd. Pas nadat Vanhoorne er expliciet om vroeg, kreeg zij als enige het volledige overzicht van vijftien scenario’s.
Daaruit bleek dat niet alleen het gekozen scenario goedkoper was dan de status quo, maar ook elf andere opties. Eén daarvan combineerde wekelijkse ophaling van restafval en GFT met gewichtsdiftar, geraamd op 27,8 miljoen euro. Toch koos het bestuur voor het goedkoopste scenario, voorgesteld als 20,8 miljoen euro, tegenover 33,1 miljoen euro voor de status quo.
Geactualiseerde cijfers na de stemming
Pas in januari 2026 zagen raadsleden voor het eerst het volledige scenario-overzicht, maar nog met cijfers uit november. Intussen waren er al beleidswijzigingen gebeurd. Vanhoorne vroeg daarom om een update. Die kreeg zij op de dag van de gemeenteraad zelf, enkele uren voor de stemming. De andere raadsleden kregen de nieuwe cijfers pas de dag erna.
Die update bleek belangrijk. Het gekozen scenario was intussen 2,3 miljoen euro duurder. Toch stemde de raad zonder die kennis. Volgens Vanhoorne ondergraaft dat de hele beslissing, zeker omdat het kostenplaatje het centrale argument was.
Gevolgen voor bewoners
Volgens Vanhoorne zijn de gevolgen vandaag al voelbaar. Omdat alternatieven nooit correct zijn afgewogen, koos de stad voor tweewekelijkse ophaling zonder voldoende flankerende maatregelen. Dat raakt vooral mensen in appartementen, gezinnen met jonge kinderen en bewoners met medische noden.
Nochtans tonen de cijfers volgens haar aan dat wekelijkse ophaling van restafval mogelijk was tegen ongeveer 26,4 miljoen euro. Dat is meer dan het gekozen scenario van 23,1 miljoen euro, maar nog altijd fors goedkoper dan de vroegere situatie. Toch kende bijna niemand die cijfers op het moment van beslissen.
Onderzoek gevraagd
Vanhoorne bracht het dossier vier keer ter sprake in de gemeenteraad en in voorbereidende vergaderingen. Ze deed dat telkens met documenten en cijfers, maar ziet weinig gevolg. Met haar klacht vraagt ze dat wordt onderzocht of de gemeenteraad correct en tijdig is geïnformeerd, en of de besluitvorming juridisch standhoudt.
Ze verwacht geen snelle ommekeer, maar wil het dossier niet laten passeren. Volgens haar staat er meer op het spel dan afvalophaling alleen. Het gaat om hoe beslissingen worden genomen, en wie uiteindelijk de gevolgen draagt.
