Impact op collega’s en gemeenschap
Collega’s van de Brugse politie voelen het verlies van Gino De Geeter bijzonder hard. Zijn dood treft ook inwoners van Sint-Andries en Sint-Michiels, waar hij jarenlang een vertrouwd gezicht was tijdens interventies. Mensen kenden hem als iemand die rustig bleef in moeilijke situaties. Die nabijheid valt nu weg. Daardoor verliezen buurten een van hun vaste aanspreekpunten op het terrein.
Gino werkte sinds 1987 bij de toenmalige Brugse gemeentepolitie. Hij bleef zijn hele carrière actief in Regio West, waar hij talloze interventies uitvoerde. Zijn rol was daardoor voelbaar in het dagelijkse leven van bewoners die hem tijdens oproepen ontmoetten.
Loopbaan met diepe sporen
Zijn collega’s benadrukken hoe Gino niet alleen meedraaide in de interventiedienst, maar ook mee hielp bouwen aan het EPOS-team. Dat team bestaat uit politiemensen die extra opleiding kregen om slecht nieuws te brengen aan nabestaanden en slachtoffers te begeleiden. Het is een gevoelige opdracht die stille kracht vraagt. Volgens de BRON stond Gino aan de wieg van die werking, een taak die toont hoeveel vertrouwen en menselijkheid hij uitstraalde.
Ondanks het zware nieuws dat hij vorig jaar zelf kreeg, bleef hij volgens collega’s strijdvaardig. Hij hield zijn optimisme vast en stapte telkens opnieuw binnen met een glimlach. In het korps betekende dat veel, zeker tijdens drukke of emotionele dagen.
Gino werd 62 jaar. Hij laat een vrouw, dochter en zoon achter. Voor hen en voor zijn collega’s komt dit verlies hard binnen. De steunbetuigingen zijn talrijk en tonen hoe breed zijn impact was.
Een verlies dat nazindert
In gesprek met politiemensen in Brugge wordt duidelijk hoe groot het gemis is. Voor nieuwe collega’s gold hij als iemand die hen mee door hun eerste maanden loodste. Voor ervaren interventiewerkers was hij een vaste rots waarop ze konden rekenen. Zijn dood laat daardoor niet alleen een persoonlijke leegte achter, maar ook een gat in de werking van het team.
Inwoners die hem kenden uit interventies omschrijven hem als respectvol en bedachtzaam. Dat beeld past volledig in de manier waarop zijn collega’s hem nu herinneren. Tegelijk roept zijn overlijden vragen op over opvolging en steun binnen het korps, al kunnen die elementen enkel door de politie zelf worden ingevuld. Bedankt Gino!
